z-header
By Pradichaya | Thai food | photography | voice teaching | opera artist
z-nav

My Grandfather

An article in Thai language

By Pradichaya | Thai food | photography | voice teaching | opera artist

คุณตาของเขียวหวาน | เรื่องเล่าจากคุณยาย

Pradichaya Poonyarit | ประดิชญา ปุญญฤทธิ์

2015-10-31

วันนี้นึกถึงคุณตา "รักษ์ ช่วยจุลจิตร์" คุณตาเป็นชาวระโนด มาอยู่ที่วัดประยูรฯ(1)เพื่อเรียนทีธรรมศาสตร์ พบกับคุณชวดเกษร (เสถบุตร(2)) และธิดาคนงาม (คือคุณยายสงวน) ก็ที่วัดประยูรฯ คุณตารอผลการคัดเลือกผู้พิพากษา เมื่อยังไม่มา คุณตาติดนายอำเภอก่อน เมื่อผลปรากฏว่าคุณตาได้เป็นผู้พิพากษา คุณตาจึงได้ปฏิเสธ เพราะตอบรับตำแหน่งนายอำเภอไว้แล้ว ข้าพเจ้ารักความซื่อตรง พูดแล้วไม่คืนคำของคุณตา

1. วัดประยุรวงศาวาสวรวิหาร
2. มีผู้ใหญ่มาติงว่าคุณชวดเกษรไม่เคยเปลี่ยนตัวสะกดนามสกุลที่ได้รับพระราขทาน จาก "เศรษฐบุตร" เป็น"เสถบุตร" ตามบุตรชาย คือคุณตาสอ เสถบุตร
-สาเหตุที่ข้าพเจ้าลงไว้แต่แรกโดยใช้ตัวสะกดตามคุณตาสอ ก็เพราะว่าคุณยายของข้าพเจ้าทั้งรักทั้งชื่นชมและยกย่องให้เกียรติพี่ชาย ข้าพเจ้าจึงสะกดตามที่คุณยายสะกดนามสกุลคุณตาสอ เพื่อเป็นการยกย่องทั้งคุณยายของข้าพเจ้าและคุณตาสอ มิได้มีเจตนาอื่น ไม่ว่าจะสะกดอย่างไร ทั้งคุณยายชวด คุณตาใหญ่ (คุณตาสอ) และคุณยายของข้าพเจ้าก็คือบรรพบุรุษสายมารดาที่ข้าพเจ้าเคารพรักไม่เสื่อมคลาย

คุณตาเป็นคนค้นพบและตั้งชื่อ "ธารโบกขรณี" ตอนเป็นนายอำเภอที่อ่าวลึก คุณแม่เพิ่งอายุสองสามขวบ คุณยายเล่าให้ฟังว่าคุณแม่ร่าเริงมากช่วงที่อยู่ที่นั่น หลายครั้งคุณตาพาคนไปช่วยกันถางหญ้าแล้วจัดอาหารไปปูเสื่อนั่งกินกันแถวน้ำตกเวลาพัก คุณแม่มีความสุขมากจนไม่ยอมกลับ ต้องบังคับกัน เมื่อคุณพ่อคุณแม่พาคุณตาคุณยายลงใต้ ข้าพเจ้าหลงรักธารโบกขรณีเมื่อแรกเห็น ข้าพเจ้าถามคุณตาว่าทำไมที่ป้ายเขียนแต่เพียง ว่าถูกค้นพบโดยนายอำเภอคนหนึ่ง แต่ไม่มีชื่อคุณตา คุณตาตอบว่า "มันไม่สำคัญหรอก แค่ทุกคนได้มาชมความสวยงามก็ดีใจแล้ว" เมื่อลงไปครั้งต่อๆมา ป้ายนั้นหายไปเสียแล้ว ตอนนี้เปิดหาดู มีชื่อคนอื่นเป็นผู้ค้นพบและตั้งชื่อ

ธารโบกขรณีสวยดั่งสวรรค์จริงๆ ตอนคุณตารับคำสั่งให้ย้ายจากอ่าวลึก คุณแม่ร้องไห้คร่ำครวญ แถมแผลงฤทธิ์กระทืบเท้าตูมๆจะไม่ไปจากกระบี่

By Pradichaya

ครอบครัวคุณตาคุณยายย้ายไปอยู่ในที่ทุรกันดารและอันตรายหลายครั้งหลายคราเพราะคุณตามาแต่ง งานกับผู้ดีชาวกรุงฯ และกลายมาเป็นน้องเขยของคุณตาสอ พี่ชายคนโตของคุณยาย แต่คุณตาไม่เคยบ่น ไปที่ไหนก็ไปพัฒนานี่นั่น ข้าพเจ้าภูมิใจในคุณตาของข้าพเจ้าที่สุด

คุณตารับราชการด้วยความซื่อสัตย์สุจริตจนกระทั่งเกษียณ พ่อค้าเอาสินบนมาให้ทั้งเงินทอง โฉนดที่ดินและผลประโยชน์ต่างๆ คุณตาไม่รับ พ่อค้าเข้าหาคุณยายด้วยเพชรนิลจินดาผ้าอาภรณ์ นึกว่าคุณนายนายอำเภอจะเห็นแก่ได้ ถูกคุณยายตะเพิดเปิดเปิงไปหมด

คุณตาถูกส่งไปปราบโจรที่อำเภอสองพี่น้องเป็นที่สุดท้ายก่อนย้ายเข้ามากรุงเทพฯเมื่อเกษียณราชการ

ตอนเล็กๆคุณตาเรียกข้าพเจ้าว่า "เขียวหวาน" ข้าพเจ้าเป็นหลานคนแรก ถือว่าโชคดีมากที่ได้ใกล้ชิดคุณตาคุณยายตั้งแต่ เล็กจนโต แม้ว่าหลายครั้งหลายคราคุณตาจะบ่นว่า "กาแฟหัวดื้อ" (ข้าพเจ้าจะรีบตอบว่า "กาแฟหัวดี") แต่เราสามคนตายายหลานสนิทสนมกลมเกลียวและรักใคร่กันมาก คิดถึงคุณตาคุณยาย

ด้วยความระลึกถึง

เขียวหวาน